Nikodem Biegowski, Kinga Dobosz, Maja Janczar, Jerzy Norkowski, Tomasz Paszkowicz, Piotr Maciejowski, Olga Truszkowska, Marta Zgierska, Grzegorz Demczuk

Nawet codzienne sytuacje mogą przechodzić w wydarzenia zmieniające bieg historii lub zagrażające teraźniejszości swoim niszczycielskim charakterem. Nasze współczesne doświadczenie w coraz większym stopniu narzuca się świadomości jako efekt przedłużającego się kryzysu, który powszednieje – przekształca się w zwyczajne, nawarstwiające się na siebie wydarzenia. Permanentny kryzys adaptowany jest przez ciało, wprowadzając je w stan napięcia, powolnego przeciążenia normalnością, która z czasem staje się nieznośna. To, co miało być „domem”, okazuje się pułapką.

Codzienność wymaga od nas nieustannych adaptacji – koniecznych, by uniknąć potencjalnej katastrofy. Jej możliwość zarysowuje się w tym, co znane i oczekiwane, oddziałując nie dramatycznie, lecz powoli i niemal niezauważalnie. Lęk i nadzieja towarzyszą nam nawet w najbardziej powszechnych momentach. Właśnie tam, gdzie czujemy się „u siebie”, skrywa się napięcie zapisane w ciele.

Sposoby przetrwania — zasób sił, gestów, narracji, nawyków i tymczasowych rozwiązań — wydają się echem przeszłego lub oczekiwanego kryzysu. Uwaga poświęcana codzienności w ramach wystawy rodzi pytania o ideologię i normatywność, afektywne dostosowanie oraz improwizację. To spektrum doświadczania, które jest zawieszone między tym, co jednostkowe, a tym, co ogólne lub wzorcowe. Od chwili, gdy zwyczajne staje się wydarzeniem historycznym, po improwizację w ramach tego, co konwencjonalne — w obliczu wszechobecnej niepewności, która wyznacza rytm naszej codzienności.

Grzegorz Demczuk

• • •

Zadanie "Sztuka obiecana czyli program wystaw w Pracowni Portretu na rok 2025" jest realizowane dzięki dofinansowaniu z budżetu Miasta Łodzi

Improvisation within the bounds of the conventional

Nikodem Biegowski, Kinga Dobosz, Maja Janczar, Jerzy Norkowski, Tomasz Paszkowicz, Piotr Maciejowski, Olga Truszkowska, Marta Zgierska, Grzegorz Demczuk

Even everyday situations can turn into events that alter the course of history or threaten the present with their destructive nature. Our contemporary experience increasingly imposes itself on our consciousness as a result of a prolonged crisis — one that becomes normalised and turns into a sequence of ordinary, overlapping events. The body adapts to this permanent crisis, entering a state of tension and slow exhaustion under the weight of normality that gradually becomes unbearable. What was once meant to be a “home” reveals itself as a trap.

Everyday life demands constant adaptation — a necessity to avoid potential catastrophe. Its possibilities emerge from within the familiar and the expected, influencing us not dramatically, but rather slowly and almost imperceptibly. Fear and hope accompany us even in the most mundane moments. It is precisely there, where we feel “at home,” that the tension stored in the body resides.

The strategies of survival — a reservoir of strength, gestures, narratives, habits, and temporary solutions — appear as echoes of past or anticipated crises. The attention devoted to everydayness within the exhibition raises questions about ideology and normativity, affective adjustment, and improvisation. It is a spectrum of experience suspended between the individual and the general or exemplary. From the moment when the ordinary becomes a historical event to improvisation within the bounds of the conventional — in the face of the pervasive uncertainty that sets the rhythm of our daily lives.

Grzegorz Demczuk

• • •

The project ‘Promised Art, or the 2025 exhibition program at Pracownia Portretu’ is being carried out thanks to funding from the City of Łódź budget.